Διονυσία Προκόπη, Επιμέλεια
Η πρώτη ενόχληση στον λαιμό, η καταρροή ή ο πονοκέφαλος είναι λόγοι για να προσαρμόσουμε το πρόγραμμά μας από την ίδια ημέρα, συστήνει ο γενικός ιατρός, Στάθης Σκληρός (Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Έρευνας και Εκπαίδευσης στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας).
Αναφερόμενος στα πρώτα συμπτώματα μιας εποχικής ίωσης, ο κ. Σκληρός επισημαίνει ότι οι βασικές κινήσεις που πρέπει κάποιος να κάνει είναι ξεκούραση, επαρκή υγρά, περιορισμός των επαφών και κατάλληλη ανακούφιση από τον πόνο και τον πυρετό. «Αν ανήκουμε σε ομάδα αυξημένου κινδύνου, επικοινωνούμε νωρίς με τον γιατρό μας, ακόμη και όταν τα συμπτώματα είναι ήπια» προσθέτει.
Όταν ο πονοκέφαλος, οι μυϊκοί πόνοι ή ο πυρετός προκαλούν δυσφορία, η συμπτωματική αντιμετώπιση με αντιπυρετικά ή αναλγητικά, μπορεί να διευκολύνει και την ξεκούραση. Η ανακούφιση αφορά τα συμπτώματα και δεν αποτελεί θεραπεία κατά του ιού, εξηγεί ο ιατρός.
Το δίλημμα της πρώτης ημέρας
Το συνηθισμένο δίλημμα της πρώτης ημέρας είναι αν μπορούμε να συνεχίσουμε κανονικά τις υποχρεώσεις μας. Ένας πονόλαιμος χωρίς πυρετό μπορεί να φαίνεται ασήμαντος, όμως η απουσία πυρετού δεν αποκλείει τη μετάδοση. Ακόμη κι αν ένα αναλγητικό μάς βοηθήσει να αισθανθούμε καλύτερα, αυτό δεν σημαίνει ότι έχουμε αναρρώσει ή ότι δεν μεταδίδουμε. Γι’ αυτό, όταν εμφανίζονται συμπτώματα αναπνευστικής λοίμωξης, είναι προτιμότερο να παραμένουμε στο σπίτι και να περιορίζουμε τις επαφές, ιδιαίτερα με ηλικιωμένους και άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό. Ο αερισμός των χώρων, η υγιεινή των χεριών και η σωστά εφαρμοσμένη μάσκα όταν η επαφή είναι αναπόφευκτη προσφέρουν επιπλέον προστασία. Η επιστροφή στις δραστηριότητες προϋποθέτει συνολική βελτίωση των συμπτωμάτων και τουλάχιστον 24 ώρες χωρίς πυρετό, χωρίς τη χρήση αντιπυρετικών.
Οι πρώτες 24 ώρες δεν είναι μια προθεσμία μέσα στην οποία πρέπει να «κόψουμε» την ίωση, λέει ο κ. Σκληρός. «Δεν υπάρχει τρόπος να εγγυηθούμε ότι ένα κοινό κρυολόγημα θα σταματήσει επειδή αντιδράσαμε στο πρώτο φτέρνισμα. Μπορούμε, όμως, να φροντίσουμε τις ανάγκες μας όσο αναρρώνουμε: να κοιμηθούμε επαρκώς, να πίνουμε υγρά και να μειώσουμε την καταπόνηση. Ο φυσιολογικός ορός μπορεί να βοηθήσει τη βουλωμένη μύτη, ενώ τα χλιαρά ροφήματα καταπραΰνουν τον ερεθισμένο λαιμό. Το μέλι μπορεί να ανακουφίσει τον βήχα, αλλά δεν χορηγείται σε παιδιά κάτω του ενός έτους. Τα αντιβιοτικά δεν δρουν στους ιούς και δεν τα ξεκινάμε προληπτικά» προσθέτει.
Παράλληλα, δεν είναι πάντα δυνατόν να ξεχωρίσουμε το κρυολόγημα, τη γρίπη και την COVID-19 μόνο από τις ενοχλήσεις. Για τους ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας, τις εγκύους, όσους έχουν ορισμένα χρόνια νοσήματα ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό, η έγκαιρη επικοινωνία με γιατρό έχει ιδιαίτερη σημασία. Εκείνος θα κρίνει την ανάγκη για διαγνωστικό έλεγχο ή αντιική θεραπεία, η οποία, όταν ενδείκνυται, πρέπει να ξεκινά μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα από την εμφάνιση των συμπτωμάτων.
Σημάδια για άμεση ιατρική βοήθεια
Δυσκολία στην αναπνοή, επίμονος πόνος ή πίεση στο στήθος και νέα σύγχυση απαιτούν άμεση ιατρική βοήθεια. Ιατρική αξιολόγηση χρειάζεται επίσης όταν υπάρχει αφυδάτωση, επίμονος πυρετός ή συμπτώματα που αρχικά βελτιώνονται και στη συνέχεια επιστρέφουν εντονότερα.
«Το ζητούμενο της πρώτης ημέρας είναι να ανακουφίσουμε με ασφάλεια τις ενοχλήσεις, να δώσουμε χώρο στην ανάρρωση και να παρακολουθήσουμε την εξέλιξή τους. Μια έγκαιρη αλλαγή στο πρόγραμμά μας μπορεί να εξυπηρετεί περισσότερο την υγεία μας από την προσπάθεια να προλάβουμε όλες τις υποχρεώσεις» καταλήγει ο κ. Σκληρός.
