Φτουυυυ σκουλικομυρμηγκότρυπαααα… χάλασε το πλυντήριο! Γιατί πλυντήριο χάλασες; Ξέρεις ότι τώρα θα πληρώσω το λιγότερο 70 ευρώ; Ξεράθηκε ο καταπιόνας μου απότομα. Έβαλα τα χέρια στην μέση και το κοίταζα μέσα στην τσατίλα και την γκρίνια. Ποιος μάστορας θα ‘ρθει και ποιος ξέρει τι θα μου βγάλει…. ιμάντας, αμορτισέρ, ημικύκλιο, σασί, διαφορικό, φρένα, φίλτρα, υαλοκαθαριστήρες…. Ωωωωωω τι σ’ έπιασε και πείσμωσες μωρέ; Γιατί δεν παίρνεις μπρος, ούτε τα ρούχα στύβεις;
Αμ δε που θα δώσω τζάμπα φράγκα, θα σε γιάνω εγώ… θα γίνω ο επιδιορθωτής σου! Σουτ! Κουβέντα μη νευριάσω και κάνω κάνα λάθος. Μισό να πάρω το σταυροκατσάβιδο, το σφυρί τα καρφιά και την τανάλια… Λες να χρειαστεί κι ο γρύλος απ’ τ’ αμάξι να σε σηκώσω λίγο για να βρω πιο εύκολα την βλάβη; Πρέπει να κατέβω στο γκαράζ, εσύ μη φύγεις έρχομαι γρήγορα…
Δεν άργησα έτσι; Περίμενε να στρώσω τα εργαλεία μου, κάτσε να φέρω και μωρομάντηλα, ποτέ δε ξέρεις… Άκου να δεις τι παθαίνω κάθε φορά αδερφάκι μου. Έχω ένα γείτονα ζουμπά ο οποίος μ’ έχει πρήξει, δεν πάει καλά ο άνθρωπος, κρατάει μια μεζούρα και μετράει πόσο απέχω από την γραμμή που έχει ζωγραφίσει στο πάτωμα για να παρκάρουμε. Μα πες μου σε παρακαλώ, μ’ έχεις δει να παρκάρω χάλια μαύρα, γιατί έτσι λέει, εγώωω εγώ παρκάρω χάλια μαύρα, φταίω εγώ που έριξα τον τοίχο μια φορά επειδή δε χωρούσα; Ξέρεις τι άπλα είχα στην Μυτιλήνη και πόσο χώρο; Πως να βολευτώ στο κομματάκι αυτό κι από που να βγαίνω όταν έρχομαι από την λαϊκή με το καρότσι; Εεεεε; πες μου δεν έχω δίκιο;
Τον τοίχο τον έφτιαξα, αλλά τον ξαναέριξα, εγώ φταίω πάλι; Με την όπισθεν μπαίνω στο γκαράζ κι είναι και κατηφορικό… μια φορά σφήνωσα, δε μπορούσα ούτε να βγω. Φώναζα η έρμη, «σας παρακαλώ, σας παρακαλώ, βγάλτε με από δω μέσα!» Τι να του πω του περίεργου; Μα ξέρεις τι τραβώ κάθε φορά; Κάθε τόσο ντριν το κουδούνι και με την μεζούρα και το μοιρογνωμόνιο με περιμένει εν εξάλλω ….
Προχτές όμως νεύριασα πολύ γιατί με κατέβασε με τις νυχτικιές για να μετρήσουμε πόσα εκατοστά έξω έχω βγει από το δικό μου χώρο… Πολύ ψυχαναγκαστικός ο τύπος… άσε που φορούσα κι ανάποδα τα καλτσάκια μου… Τώρα τα πρόσεξε, δεν τα πρόσεξε, ο Θεός κι η ψυχή του. Αυτός που λες όταν κάνει σεξ καμιά φορά, στις Εθνικές εορτές για να φωνάζει Ζηηητωωωω, θα μετράει με τον χάρακα πόσος χώρος ανήκει από το κρεβάτι τους στην γυναίκα του κι όταν αυτή σε ώρα παροξυσμού, παρανομήσει θα την φωνάζει, αλτ τις ει; Ήμαρτον σοι Κύριε!
Λοιπόν για να δούμε τι θα δούμε. Μμμμμμ η πόρτα σου θέλει καθάρισμα, είδες; Γι’ αυτό τα μωρομάντηλα. Για να σε σπρώξω λίγο να βάλω τον γρύλο… αααααα καλέ; Εδώ είναι το λάδι Argan που έχασα; Ξέρεις τι θαυματουργό είναι; Το έβαλα στα μαλλιά μου και ναι, σου λέω, φύτρωσαν καινούριες τρίχες, να πιάσε αν δεν με πιστεύεις. Καλέ τι λέω η χαζή είναι δυνατόν πλυντήριο πράμα να βλέπεις την καινούρια τριχοφυΐα μου;
Λοιπόν κάτσε να βιδώσω αυτήν την βίδα… Α! έχεις κι άλλη, περίμενε, σε τι χρησιμεύουν μου λες; Μήπως να τις βγάλω τελείως και να δω τι έχει από πίσω; Μπορεί εκεί να κρύβεται η βλάβη. Μου ‘μεινε στα χέρια η πόρτα σου, μου έμεινε στα χέρια… δεν είναι δυνατόν! Γιατί τι έκανα; Μα δε καταλαβαίνω τρεις βίδες ξεβίδωσα μόνο… μη στεναχωριέσαι… μη νοιάζεσαι σου λέω… το ‘χω… Το βλέπεις αυτό το μικρό τρυπανάκι; Ε! το αγόρασα απ’ το ΙΚΕΑ δέκα ευρώ και είναι σούπερ. Να σου πω όμως την αλήθεια, όποτε πάω εκεί, κουβαλάω ένα σωρό πράγματα που δε τα χρειάζομαι… πως τα τοποθετούνε έτσι και μας προκαλούν να τα αγοράσουμε; Επιστήμη είναι κ αυτή να ξέρεις. Για μία χλωρίνη πας στο σούπερ και γυρίζεις με πετσέτες, κουβερλί και βαλιτσούλα με ρόδες. Το ‘χω πάθει γι’ αυτό σου το λέω, ταπί και ψύχραιμη γυρνάω πάντα!
Αυτό ήταν! Είδες; Γκρρρρρ κι η δουλειά μας έγινε… οι βίδες στην θέση τους… η πόρτα ευτυχώς ανοιγοκλείνει… Ε λίγο το δαχτυλάκι μου τρύπησα… αλλά μικρό το κακό… Λοιπόν τώρα θα σε τραβήξω λίγο μπροστά να κάνουμε σωστές δουλειές, νταξ; Κάτσε να σκουπίσω γιατί που βρέθηκε όλο αυτό το σκουπίδι, μανταλάκια, κραγιόν, χτένα… Ααααα να και το ψαλιδάκι μου… εμ άμα σε πιάσει το τρέμολο όταν γυρνάς σα τρελό, ότι έχεις πάνω σου, όλα τα πετάς… εμ κάθε φορά σου φωνάζω, πρόοοσεεχεεεε ήρεμααα, δεν ακούς…
Δε μου λες το καλώδιο αυτό δικό σου είναι; Αυτό στην πρίζα κανονικά δεν το βάζουμε; Γιατί κυλιέται στο πάτωμα; Μισό, μισό να πάρω τανάλια να βγάλω το καρφί από τον τοίχο. Πότε το κάρφωσα εκεί; Αααααα το καλώδιοοοο… ααααα… αυτό έφταιγεεε είδες; Είδες; Άμα ξέρεις από μαστορέματα… μια χαρά σ’ έφτιαξα… ε είχα και τα κατάλληλα εργαλεία δε λέω, όμως παραδέξου με, μόλις είδα το καλώδιο στα πατώματα αμέσως το κατάλαβα ότι έπρεπε να το βάλω στην πρίζα! Α! ρεεεεεεεεε τεχνίτρια που είμαι… Με συγχαίρω… Έχω μυαλό… άμα σου λέω… Μπράααβοοοο δουλεύεις! Μα ποια είμαι τέλος πάντων; Το ‘χω έμφυτο τι να λέμε τώρα… Γλύτωσα τα ευρουλάκια… είδεςςς άμα κόβει το μυαλό… θαύματα κάνεις!
